مدح و مرثیۀ حضرت زهرا سلاماللهعلیها
خسته و مضطر شدی هرگاه؛ یا زهرا بگو بسته شد وقتی به رویَت راه؛ یا زهرا بگو تا که مِهرش در وجودت بیشتر جاری شود با دلی از عـاشـقی آگـاه؛ یا زهـرا بگـو توبهات تا که قبول افتد بگو: جانم حسین تا شوَد کـوهِ گـناهَـت کاه؛ یا زهـرا بگو با دعایش دور خواهد کرد از عصیان تو را تا نباشی لحـظهای گمراه؛ یا زهرا بگو دلبری کن از عـلی در زیرِ ایوانِ نجف هر سحر با نغمهای دلخواه؛ یا زهرا بگو در میان روضه هر چه از فراق کربلا گریه کردی و کـشیدی آه؛ یا زهرا بگو إذنِ پابوس پسر بیواسطه با مادر است کـربـلا رفتی اگر گهگاه؛ یا زهـرا بگو روی تلّ زیـنـبـیه مثل زینب بیـقـرار... خیره بر گـودالِ قـتـلگاه؛ یا زهرا بگو! |